Say gra Beethovena

Kultura? Nie słodzę.

Jak (i czy) muzykują Polacy. Rozmowa z Mateuszem Migutem

Chłopecki o młodym Albanie

Skrzypkowie marnotrawni, czyli jak altówka wróciła do łask

Jutrzenka skrzypka – rozmowa z Januszem Wawrowskim

Język muzyczny Lutosławskiego

Penderecki pod palcami chuligana

„Superformuła” jako równanie na wszechświat

W niedzielę zmarł wielki polski reżyser Erwin Axer

asd asd

Miał 95 lat. Zmarł w Warszawie po długiej i ciężkiej chorobie. W ten sposób zamknął się obszerny i ważny rozdział w historii polskiego teatru. Erwin Axer urodził się w Wiedniu, 1 stycznia 1917 r. Elegancja i klasyczny umiar w sztuce towarzyszyły mu przez całe reżyserskie życie. Był uczniem wielkiego wizjonera rodzimego teatru jakim był Leon Schiller. Ale wybrał zupełnie inną drogę w pracy reżyserskiej – tworzył teatr kameralny i psychologiczny, oparty na wysokiej klasy tekstach dramatycznych, dobrych dialogach. Realizował go na scenie utworzonego przez siebie tuż po wojnie Teatru Współczesnego, który z początku miał siedzibę w Łodzi, następnie w Warszawie, przy ulicy Mokotowskiej, gdzie działa do tej pory. Axer kierował nim przez 35 lat. 

Od 1962 reżyserował regularnie za granicą – w Niemczech, Szwajcarii, Związku Radzieckim, Stanach Zjednoczonych i Holandii, zaś od 1972 był stałym reżyserem-gościem wiedeńskiego Burgtheater.

Napisał liczne eseje zebrane m.in. w trzech zbiorach zatytułowanych „Ćwiczenia pamięci”.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.