Say gra Beethovena

Kultura? Nie słodzę.

Jak (i czy) muzykują Polacy. Rozmowa z Mateuszem Migutem

Chłopecki o młodym Albanie

Skrzypkowie marnotrawni, czyli jak altówka wróciła do łask

Jutrzenka skrzypka – rozmowa z Januszem Wawrowskim

Język muzyczny Lutosławskiego

Penderecki pod palcami chuligana

„Superformuła” jako równanie na wszechświat

Muzyka współczesna

Warszawska Jesień Andrzeja Chłopeckiego

Warszawska Jesień w tekstach Andrzeja Chłopeckiego to lektura niezwykła, barwna i pasjonująca. Pomyśleć można, że zbiór tekstów związanych ze sobą tylko „postacią” festiwalu nie może fascynować niczym więcej jak jej wartością historyczną. Otóż wybór wypowiedzi Chłopeckiego, z jego literacką swadą, tworzy narrację zaskakująco spójną, fascynującą perspektywą i naświetleniem, w jakich autor przedstawiał Warszawską Jesień – pisze Grzegorz Dąbrowski

Język muzyczny Lutosławskiego

Jak streścić Lutosławskiego – przemyślenia Magdaleny Białeckiej.

„Współczesny” Lutosławski

Trudno oprzeć się aluzyjnej interpretacji Koncertu wiolonczelowego. W tej nowej aranżacji, rolę orkiestry przejęły głównie syntezatory, instrumenty perkusyjne i dwa fortepiany. Jazgotliwe i drażniące dźwięki, wydawane przez instrumenty elektroniczne jeszcze dobitniej od oryginału wskazywały na wrogi względem solisty charakter.

Mistyczny puls

Marzyłem, by ten niczym nieskrępowany przepływ muzyki nigdy się nie skończył. Pragnąłem zatracić się w niej i było mi w niej tak dobrze, że nie chciałem wracać. Ciało wydawało mimowolne ruchy, oczy zatrzymywały się niewidzącym spojrzeniem na jakimś punkcie. Stałem się czystą myślą, nieskrępowaną przyciąganiem ziemskim, wolną i szczęśliwą.

Pięciu kompozytorów, czworo wykonawców, dwa instrumenty

Muszę przyznać, że Filharmonia Narodowa zrobiła entuzjastom muzyki współczesnej nieoczekiwany prezent. Wtorkowy wieczór zapisał się bowiem w mojej pamięci jako uczta bogata i sycąca, ale jednocześnie esencjonalna i skromna w doborze składników.

Inna strona Warszawskiej Jesieni, czyli licealiści w poszukiwaniu sponsorów

Warszawska Jesień to przede wszystkim wydarzenie artystyczne, za którym stoi mnóstwo pracy marketingowej. W tym roku poszukiwaniem sponsorów zamawianych przez festiwal nowych utworów zajęli się… licealiści, w dodatku nie związani wcześniej z muzyką poważną. Piotr Wieczorek rozmawia z 15-letnim Michałem Gonickim.

Witold i jego historia, czyli Geschichte

Na scenie Warszawskiej Jesieni pojawiła się… operetka. Prowokacja? Awangardowy manifest? Niedopatrzenie organizatorów? 

Polskie prawykonania i pożegnanie Andrzeja Chłopeckiego

Czy muzyka musi być nowatorska, by była godna słuchania? Uważam, że nie. Podzielam tutaj zdanie Janusza Ekierta, który pisał, że w dzisiejszych czasach tworzy się za dużo języków, w których nie ma się nic do powiedzenia. Recenzja Grzegorza Dąbrowskiego z niedzielnego koncertu.

Mała Warszawska Jesień

Już po raz drugi odbywa się Mała Warszawska Jesień, cykl koncertów dla najmłodszych z muzyką współczesną w roli głównej. O koncercie w Zachęcie pisze Grzegorz Dąbrowski.

„Głos” na Warszawskiej Jesieni

Rozpoczęta Mazurkiem Dąbrowskiego 55. edycja Warszawskiej Jesieni ruszyła pełną parą. Miłośnicy muzyki współczesnej po tak ciekawym otwarciu z pewnością z jeszcze większym zainteresowaniem spojrzą na to, co ma im do zaoferowania ten renomowany festiwal.