Say gra Beethovena

Kultura? Nie słodzę.

Jak (i czy) muzykują Polacy. Rozmowa z Mateuszem Migutem

Chłopecki o młodym Albanie

Skrzypkowie marnotrawni, czyli jak altówka wróciła do łask

Jutrzenka skrzypka – rozmowa z Januszem Wawrowskim

Język muzyczny Lutosławskiego

Penderecki pod palcami chuligana

„Superformuła” jako równanie na wszechświat

Kwiecińska&Suprynowicz: Jak mówić o muzyce (na przykład w radiu)

asd asd

Zatem siadamy przed mikrofonem i chcemy zapowiedzieć utwór. Aby skonstruować zapowiedź, musimy najpierw wiedzieć, jaka to ma być audycja. W porannym programie z wiadomościami i prognozą pogody nie ma sensu opowiadać wiele o muzyce – o tej porze słuchamy radia nieuważnie, wykonując przy tym inne czynności. Na dłuższe zapowiedzi jest miejsce w autorskich audycjach muzycznych.

Załóżmy zatem, że taką właśnie audycję przygotowujemy: muzyczną, nadawaną najlepiej wieczorem, kiedy słuchacz może spędzić trochę czasu przy radioodbiorniku czy komputerze. Musimy odpowiedzieć sobie na podstawowe pytanie: Dlaczego wybraliśmy ten utwór?

Załóżmy, że wybrana przez nas kompozycja: 1. ma interesującą historię, 2. jest ciekawie skonstruowana, 3. są w niej fascynujące brzmienia i 4. jest świetnie wykonana.

1. Pamiętaj, że nie musisz opowiedzieć wszystkiego o kompozytorze i jego dziele. Radio to nie Wikipedia, a słuchacz może łatwo sprawdzić, kiedy urodził się Beethoven. Wybierz te fakty, które Cię interesują i wiążą się z konkretnymi cechami utworu. 

2. Opowiadaj o muzyce po swojemu. Nie odwołuj się do skomplikowanych terminów muzycznych, rozumieją je nieliczni. 

3. Spróbuj nazwać słowami, co Cię w tej muzyce fascynuje. Metafory są nieuniknione, ale pamiętaj, że lepiej znaleźć jedną trafną, niż pięć pretensjonalnych.

4. Przygotowując się do audycji  s ł u c h a j  muzyki, o której masz mówić. W książkach i Internecie szukaj przede wszystkim faktów, na ile to możliwe staraj się nie sugerować cudzymi opiniami. 

5. To trudne, ale trzeba też umieć powiedzieć, dlaczego podoba Ci się czyjaś gra. Dobrze rozpocząć taką rekomendację od odniesienia do własnego gustu: „moim zdaniem…”, „podoba mi się, jak…”, „proszę zwrócić uwagę na…” – w ten sposób dzielisz się swoimi emocjami, nie narzucając ich słuchaczom.

P a m i ę t a j, słuchacze razem wzięci i tak na pewno wiedzą więcej od Ciebie. Nie kreuj się na autorytet, ale też nie wdzięcz do nich i nie próbuj wszystkiego upraszczać. Bądź sobą i skup się na tym, co masz powiedzieć. Jeśli ktoś ma Cię skrytykować, i tak to zrobi – ale większość przyjmuje to, co mówisz, z życzliwością.

M ó w  z w i ę ź l e; staraj się nie przekraczać 3 minut. Jeśli chcesz mówić dłużej, zastanów się, czy rzeczywiście masz coś tak atrakcyjnego do powiedzenia, aby zajmować czas innym ludziom. Jeśli nadal jesteś głęboko przekonany, że tak – mów tyle, ile chcesz. :)

Agata Kwiecińska&Adam Suprynowicz

 

Agata Kwiecińska – absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych UW (Muzykologia i Prawo), dziennikarka Pr 2 Polskiego Radia, publikuje m.in. w Dzienniku Gazecie Prawnej i Ruchu Muzycznym, co najmniej dwa tygodnie w roku spędza w kajaku.

Adam Suprynowicz – w radiu od 1994 roku, najpierw w Rozgłośni Harcerskiej, później w Trójce, od 1999 dziennikarz Programu 2 Polskiego Radia. Współtworzył rozmaite formy radiowe, kierował Redakcją Muzyczną Programu Drugiego. Obecnie jest współautorem magazynów kulturalnych „Wybieram Dwójkę” i „Kultura w Wielkim Mieście”, prowadzi też własną audycję muzyczną „Głębokie słuchanie”. Pisał w „Dzienniku”, „Przekroju”, „WAW”, obecnie jego teksty można czytać na stronie „Dwutygodnik.com” i w „Ruchu Muzycznym”. W TR.Warszawa prowadzi cykl spotkań „Audio.TR”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.