Say gra Beethovena

Kultura? Nie słodzę.

Jak (i czy) muzykują Polacy. Rozmowa z Mateuszem Migutem

Chłopecki o młodym Albanie

Skrzypkowie marnotrawni, czyli jak altówka wróciła do łask

Jutrzenka skrzypka – rozmowa z Januszem Wawrowskim

Język muzyczny Lutosławskiego

Penderecki pod palcami chuligana

„Superformuła” jako równanie na wszechświat

Marcin Oszczyk: Co jest grane w teatrach?

Marcin Oszczyk Marcin Oszczyk

 

„(A)polonia” w Nowym Teatrze.

 

Subiektywny wybór pięciu najciekawszych sztuk, na które warto wybrać się w zimowy wieczór.

1. Taniec Delhi (Teatr Narodowy)
Szaleję za Wyrypajewem i poleciłbym każdy jego dramat, ale Taniec Delhi jest zdecydowanie moim faworytem. Autor świetnie łączy poważny temat z lekką, a przy tym niewiarygodnie dopracowaną formą. Każdy ruch aktorów ma znaczenie, słowa są idealnie zgrane z muzyką, wszystkie fragmenty łączą się w całość jak puzzle.

2. Wichrowe wzgórza (Teatr Studio)
Sceną rządzą młodzi! Sztuka Kowalskiego o Holewińskiej jest dobra pod każdym względem. Znakomici młodzi aktorzy, klimatyczna muzyka na żywo, wspaniała, plastyczna, symboliczna i będąca aktywnym elementem przedstawienia scenografia. No i historia, opowiedziana z nieprawdopodobną namiętnością i zaangażowaniem.

3. (A)pollonia (Nowy Teatr)
Teatralny esej o poświęceniu wiążący w jedną opowieść historie starożytne, wojenne i współczesne. Przepełnione oniryzmem przedstawienie Warlikowskiego nikogo nie pozostawi obojętnym. Mimo że trwa długo, ani na chwilę nie nuży, a w głowę jeszcze długo po zakończeniu rozsadzają wrażenia, przemyślenia i pytania.

4. Prorok Ilja (Teatr Na Woli)
To już drugi spektakl Słobodzianka, który widziałem i mogę bez wahania polecić obydwa. Wybrałem Proroka Ilję, gdyż w przeciwieństwie do Naszej klasy skupia się na tematach bliższych widzom w moim wieku. A robi to w sposób ciekawy, przemawiający i choć wytyka nasze wady, jednak przeważa akcent optymistyczny.

5. Między nami dobrze jest (TR Warszawa)
Dramat Masłowskiej przeraża prawdziwością, ale nie pozostawia widza bez odrobiny otuchy. Specjalną wartość nadają mu charakterystyczny humor i gry językowe autorki oraz wspaniała gra aktorska, przy czym specjalne wyrazy uznania należą się, jak zwykle, Romie Gąsiorowskiej i Danucie Szaflarskiej.

Marcin Oszczyk

Marcin Oszczyk, ma 17 lat, mieszka w Warszawie. Uczeń Liceum im. T. Czackiego i PSM II st. im J. Elsnera w klasie organów i kompozycji (klasa organów u prof. J. Malanowicza i J. Wróblewskiego oraz kompozycji u prof. S. Czarneckiego). Ukończył również POSM I st. im. E. Młynarskiego w klasie fortepianu u prof. A. Kowalak-Bojarczuk i harfy pod okiem prof. A. Baranowskiej. Interesuje się muzyką, filmem, teatrem.

NA ZDJĘCIU: MACIEJ STUHR I MAŁGORZATA HAJEWSKA-KRZYSZTOFIK W (A)POLONII KRZYSZTOFA WARLIKOWSKIEGO, NOWY TEATR W WARSZAWIE, FOT. STEFAN OKOŁOWICZ.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.