Say gra Beethovena

Kultura? Nie słodzę.

Jak (i czy) muzykują Polacy. Rozmowa z Mateuszem Migutem

Chłopecki o młodym Albanie

Skrzypkowie marnotrawni, czyli jak altówka wróciła do łask

Jutrzenka skrzypka – rozmowa z Januszem Wawrowskim

Język muzyczny Lutosławskiego

Penderecki pod palcami chuligana

„Superformuła” jako równanie na wszechświat

Współcześnie – Blog Grzegorza Dąbrowskiego

Warszawska Jesień Andrzeja Chłopeckiego

Warszawska Jesień w tekstach Andrzeja Chłopeckiego to lektura niezwykła, barwna i pasjonująca. Pomyśleć można, że zbiór tekstów związanych ze sobą tylko „postacią” festiwalu nie może fascynować niczym więcej jak jej wartością historyczną. Otóż wybór wypowiedzi Chłopeckiego, z jego literacką swadą, tworzy narrację zaskakująco spójną, fascynującą perspektywą i naświetleniem, w jakich autor przedstawiał Warszawską Jesień – pisze Grzegorz Dąbrowski

Prawykonania weteranów

Wieczór 25.09. w Studio Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego upłynął pod znakiem prawykonań kompozytorów zasłużonych dla muzyki polskiej, o nazwisku wypracowanym przez lata. Swoje nowe utwory przygotowali Zbigniew Bargielski, Rafał Augustyn i Stanisław Krupowicz. Pisze Grzegorz Dąbrowski.

Warszawska Jesień w sosie słodko-kwaśnym

Rozpoczęła się Warszawska Jesień. Jej 56 już edycja prowokować może co bardziej radykalnych słuchaczy do stwierdzenia, że festiwal ten to już konserwa, jednak wciąż wydarzenie to jest oknem na świat muzyki współczesnej (z tym, że na szczęście jednym z wielu zwróconych w różne strony świata). Pisze Grzegorz Dąbrowski

Hopasa – debiut fonograficzny High Definition Quartet

Hopasa jest wydarzeniem, jest przede wszystkim świetną płytą, doprawiającą tradycję trochę pikantniej, by (kto wie?) niebawem całkowicie zmienić przepis… Grzegorz Dąbrowski o płycie zespołu Pianohooligana.

Górecki okiem jazzmana

Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego na poniedziałkowym koncercie wypełnione było po brzegi. Rzadki to, ale miły widok. Pytanie tylko, co tego wieczoru sprowadziło tak liczną grupę melomanów… O poniedziałkowym koncercie w ramach festiwalu Chopin i jego Europa pisze Grzegorz Dąbrowski

Oswajając ciszę – rozmowa z Jagodą Szmytką

„Normalnie w partyturze zapisuje się takie parametry jak wysokość, harmonia… Mnie interesuje komponowanie dla muzyka, komponowanie relacji muzyk-instrument. Istotne jest nie tylko to, co słyszy publiczność, ale to, czego doświadczają wykonawcy podczas grania” – mówi Jagoda Szmytka w rozmowie z Grzegorzem Dąbrowskim

Qudsja Zaher – skazana na pamięć

Ta opera nie daje nadziei, a eschatologiczne pytania i wartości z nią związane, głęboko zakorzenione w naszej kulturze, tracą znaczenie. I jak ten utwór może nie denerwować, skoro życie, trud, a przede wszystkim cierpienie są pozbawione w nim sensu i co w wysmakowany, acz dobitny sposób przekazuje muzyka i inscenizacja opery.

Verdi na finał

Jest to dzieło na miarę swoich czasów, potężne i patetyczne. Wykonane było z dużym rozmachem, a słynne Dies irae , wywołało drżenie podłogi. Krzysztof Penderecki, który poprowadził chór i orkiestrę Filharmonii Narodowej, wyciągnął z wykonawców bardzo wiele i, mimo kilku wpadek,  oceniam ich współpracę bardzo pozytywnie. Grzegorz Dąbrowski o koncercie zamykającym 17. Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena.

Pytanie, wyzwolenie i obroty sfer niebieskich

John Axelrod, uczeń samego Leonarda Bernsteina, poprowadził wczoraj orkiestrę Filharmonii Narodowej i chór Opery i Filharmonii Podlaskiej z ogromną dojrzałością i dokładnością, a jednocześnie ze swobodą i naturalnością. Niczym jego wielki nauczyciel gesty miał bardzo precyzyjne, ale nie mechaniczne.

Penderecki pod palcami chuligana

„Za każdym razem zadaję sobie to samo pytanie i moja odpowiedź musi być szczera: czy utwór pozwala mi na interpretację, czy i jakim stopniu pozwala mi na odejście w improwizację. Poziom mojego wkładu w utwór zależy już ode mnie, ale ramy wyznacza i tak sama kompozycja” – mówi Piotr Orzechowski w rozmowie z Grzegorzem Dąbrowskim